An Embrace Open to the Cosmos
A being struggling to rise, shaking itself free amid the flames, trying to find its place among the fields of stars. Is it a galaxy, a nebula, or merely a fleeting image formed of dust and gas?
As it slowly begins to lift its head toward the stars and open its arms, we come to understand who it is, or who it might be. What else could such a nurturing being, reaching out to embrace the universe, possibly be?
Emerging from the clouds of dust and gas, opening its arms to the Cosmos, filled with countless stars, it could only be a mother.
One who brings something into being from nothing, who protects and nurtures, who raises and sustains life…
A life devoted to creating, protecting, and sustaining. An existence that, to us, seems eternal. A world filled with love.
This story is dedicated to all mothers.
Alevler arasında silkinerek doğrulmaya, yıldız tarlalarının içinde kendine yer bulmaya çalışan bir varlık. Galaksi mi, Nebula mı, yoksa sadece toz ve gazlardan oluşmuş geçici bir görüntü mü? Yıldızların arasına doğru başını yavaşça kaldırmaya, kollarını açmaya başladığında anlıyoruz kim olduğunu, ya da kim olabileceğini. Böylesine evreni kucaklamaya çalışan anaç bir varlıktan başka ne olabilir ki? Toz ve gazların arasından sıyrılıp çıkan yıldızlarla dopdolu Cosmos’ a kucak açan olsa olsa bir anadır. Yoktan var eden, koruyup kollayan, büyüten, yaşatan … Yaratmaya, korumaya, yaşatmaya adanmış bir yaşam, bize göre sonsuz bir ömür, sevgi dolu bir dünya.
Bu öykü tüm analara adanmıştır.